تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — صفحة 137

مساهمون:

ص١٣٧
مسأله 831 - اگر بعد از آنكه سر از سجده برداشت بفهمد كه پيش از آرام گرفتن بدن ذكر را گفته يا پيش از آنكه‌ذكر سجده‌تمام‌شود سر برداشته ، نمازش‌صحيح است . مسأله 832 - اگر موقعى كه ذكر سجده را مىگويد ، يكى از هفت عضو را عمداً از زمين بردارد ، نماز باطل مىشود ولى موقعى كه مشغول گفتن ذكر نيست اگر غير پيشانى جاهاى ديگر را از زمين بردارد و دوباره بگذارد اشكال ندارد . مسأله 833 - اگر پيش از تمام شدن ذكر سجده سهواً پيشانى را از زمين بردارد نمىتواند دوباره به زمين بگذارد و بايد آن را يك سجده حساب كند ، ولى اگر جاهاىديگر را سهواً از زمين برداردبايد دو مرتبه بر زمين‌بگذارد و ذكر را بگويد . مسأله 834 - بعد از تمام شدن ذكر سجدهء اوّل بايد بنشيند تا بدن آرام گيرد و دوباره به سجده رود . مسأله 835 - جاى پيشانى نمازگزار بايد از جاى دو كف دست و دو سر زانوها و دو سر انگشتان پاى او پست‌تر و بلندتر از چهار انگشت بسته نباشد . مسأله 836 - در زمين سراشيب كه سراشيبى آن درست معلوم نيست اگر جاى پيشانى بيش از چهار انگشت بسته پست‌تر يا بلندتر باشد اشكال ندارد . مسأله 837 - اگر پيشانى را سهواً به چيزى بگذارد كه از چهار انگشت بسته بلندتر است ، چنانچه بلندى آن به قدرى است كه نمىگويند در حال سجده است ، بايد سر را بردارد و اگر بلندى آن به قدرى است كه مىگويند در حال سجده است ، بايد پيشانى را از روى آن به روى چيزى كه بلندى آن به اندازهء چهار انگشت بسته يا كمتر است بكشد ، و اگر كشيدن پيشانى ممكن نيست نماز او باطل است . مسأله 838 - در سجده بايد كف دست را بر زمين بگذارد ولى در حال ناچارى پشت دست هم مانعى ندارد و اگر پشت دست ممكن نباشد خوب است مچ دست را بگذارد و چنانچه آن را هم نتواند خوب است تا آرنج هر جاى دست را كه مىتواند ، بر زمين بگذارد . مسأله 839 - در سجده بايد سر دو انگشت بزرگ پاها را بر زمين بگذارد ، و اگر انگشت‌هاى ديگر پا ، يا روى پا را بر زمين بگذارد ، يا به واسطهء بلند بودن ناخن ، سر شست به زمين نرسد نماز باطل است و كسى كه به واسطهء ندانستن مسأله نمازهاى خود را اينطور خوانده بهتر است دوباره بخواند ولى اگر علاوه بر سرِ دو انگشتِ بزرگِ پاها انگشتانِ ديگر را هم بر زمين بگذارد