تمرينات :
1 - سخن گفتن ، ذاتى است يا عرضى ؟
2 - راه رفتن چطور ؟
3 - فكر كردن ( بالفعل ) چطور ؟
4 - قدرت فكر كردن چطور ؟
معرف
معرف مفهومى است كه موجب تصور حقيقت چيزى شود ، يا آن را طورى برايمان امتياز بدهد كه از همه چيز تميز داده شود . مثلًا مفهوم " حيوان درّاك " كه روشنگر حقيقت انسان است معرف آن مىباشد .
معرف بايد با معرَّف ( به فتح ) مساوى باشد ، زيرا اگر مباين آن باشد ارتباطى با هم ندارند كه بتواند آن را كشف حقيقت نمايد ، يا از غير آن تميزش بدهد . و همينطور اگر اعم يا اخص از آن باشد . مثلًا « در » معرف « ديوار » نيست و حيوان معرف انسان نيست . و انسان هم معرف حيوان نمىباشد و البته يك مفهوم در صورتى مىتواند معرِّف ( به كسر ) شود كه خودش برايمان مجهول نباشد ، و بلكه بايد روشنتر از معرَّف ( به فتح ) باشد . اين است كه گفتهاند معرّف بايد از معرّف اجلى باشد .
اگر چيزى ذاتيات زيادى دارد ، بايد همهى آنها را بدست بياوريم تا معرف كاملى پيدا كرده باشيم ، پس در تعريف انسان فقط نبايد حيوانيت و دركش را بيان نمود ، بلكه بايد جسميّت و نموّ و حسّ و حيوانيّت و دركش را بدست آورد و بيان نمود .
البته اگر نخواهيم ذات را بيان كنيم و فقط بخواهيم از اغيار تميزش بدهيم مانعى ندارد كه برخى از صفات ذاتى يا عرضى مختصه آن را