ندارند و خداوند آنها را دوست دارد و . . .
اين آيه كريمه اشاره به حكومت تشيع ايران دارد كه پس از چند قرن پس از رحلت پيامبرمقدمات آن به وسيله ديالمه و آل بويه و سپس به وسيله صفويه و خصوصاً شاه اسمعيل صفوى - / جوان غيرتمند و مجاهد فى سبيل الله - / رسميت يافت .
پس از آيهء فوق بلا فاصله تأكيد مىكند كه : « إنّما وليكم الله و رسوله و الذين آمنوا الذين يقيمون الصلاة و يؤتون الزكوة و هم راكعون ؛ همانا ولى و سرپرست شما خدا و پيامبرش و آن مؤمنانند كه نماز بر پا مىدارند و در حال ركوع زكات مىدهند . » « 1 »
بديهى است كه اين آيه كريمه يك امر كلى و يك قضيهء حقيقيّه نيست كه هر كسى كه از آن پس در حال ركوع زكات بدهد رئيس باشد ، بلكه يك قضيّهء خارجيّه است و اشاره به يك حادثه دارد و همهء مفسران شيعه و سنى نوشتهاند كه مصداق اين آيهء كريمه حضرت امير مؤمنان علىمىباشد . و بنابراين او و لى و سرپرست مسلمين مىباشد . و اوهم پس از خود امام حسن عليه السلام و سپس امام حسين عليه السلام و همين طور تا امام زمان حضرت حجة بن الحسن
هامش
( 1 ) - / مائده / 55