يك فرد انسان است و به طور يك صورت خاص مشخص ذهنى و متميز از سائر صور ذهنى خود شخص و متميز از همان مفهوم متصور در ذهن يك انسان ديگر ، تحقق دارد جزئى است .
جواب اين هم روشن است چون جهات صورت ذهنى مزبور مختلف است . صورت مزبور از اين جهت كه در قياس به خارج و واقعيت خارجى آن ، يك وجود ذهنى و ادراكى علمى است و از اينجهت نظر به وجود و شخصيت خود صورت نداريم يك مفهوم كلى مىباشد كه قابل الصدق بر افراد زيادى است . ولى از اين جهت كه يك كيفيتى نفسانى و صورتى قائم به ذهن - مثل سفيدى قائم به گچ - است يك وجود جزئى است .
آغاز فلسفه (ط پنجم 1385ش) (فارسى) — صفحه 70
پدیدآورندگان: السيد محمد حسين الطهراني
ص۷۰