همه براى يك چيز قيام مىكنند و آن هم عدالت اجتماعى انسانى و رهبرى واحد كه مرزها شكسته شود و انسانها برادروار زندگى كنند . و به فرض كه خودشان خصوصيّات منجى خود را ندانند عنواناً همه به دنبال مهدى عليه السلام مىگردند فرهنگها به هم نزديك مىگردند تقاضاها مشابه يكديگر و جمعى مىباشد .
تقاضا به شدّت در روان جامعهها رشد مىكند و دست خدائى همچون همهء دوره هايى اين چنين از آستين بيرون مىآيد و ظلم را از بيخ بر مىكند و مهدى عزيز است كه : « يملاء الأرض قسطاً و عدلًا بعد ما ملئت ظلماً و جوراً روحى و ارواح العالمين له الفداء . »
آرى اراده ازلى خداوندى بر اين است كه مستضعفين بيدار كه شايستهء امامت و رهبرى شدهاند به پا خيزند و دستها بيرون آرند و امامت يابند كه : « و نريد أن نمنّ على الّذين استضعفوا فى الأرض و نجعلهم ائّمة . . . »
از اين بيان به خوبى متوجّه شديد كه ادلّهء امر به معروف و نهى از منكر هيچ منافاتى با احاديث ظهور امام زمان عليه السلام ندارد كه مىگويد ظهور آن حضرت پس از پر شدن جهان از ظلم و جور است بعضى اين طور معنى مىكنند كه يعنى اين امر به معروفها و نهى از منكرات اثرى ندارد و حتماً ظلم پيروز است مگر او بيايد و در نتيجه ، قرآن
درباره مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى) — صفحة 324
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص٣٢٤