پذيرفتن حيات است و توانسته است آن را بسازد و به آن زندگى ببخشد . « 1 »
اين محاسبات رياضى غير قابل انكار است ، ولى باز بر همان سخن دقيقتر پيشين پاى مىفشاريم كه اگر « نظريهء تصادف » بر « جهان هستى » سايه مىافكند ، همواره راههاى بىنهايتى به صورتى خطرناك ، پيشاروى حركت كوچكترين مادّه قرار مىگرفت . در اين صورت ، چگونه مادّه مىتوانست در زمانى كوتاه به صورت يك گياه ظريف يا درختى تنومند يا نوزادى شاد در آيد ؟
هامش
( 1 ) . اثبات وجود خدا ، جان كلوور مونسما ، احمد آرام ، ص 22 .