پروردگارا ، اين بنده تو بهلول است كه در برابرت به زنجير كشيده شده ، پروردگارا تو مرا مىشناسى و لغزشى را كه از من سر زده مىدانى ، اى سرورم ، اى پروردگارم ! من از پشيمان شدگانم ، به توبه نزد پيامبرت رفتم ، او مرا راند و هراسم را افزود ، پس به نام تو و جلال تو و عظمت چيرگى و تسلّط تو از تو مسئلت دارم كه اميدم را نوميد نكنى ، اى سرورم ، و دعايم را باطل نسازى و مرا از رحمت خود مأيوس نگردانى ، پس هم چنان چهل روز و شب همين را مىگفت ، و چون چهل روز به پايان رسيد دستهايش را به آسمان برداشت و گفت : بار خدايا دربارهء نيازم چه كردى ؟ اگر دعايم را پذيرفتهاى و خطايم را آمرزيدهاى به پيامبرت وحى كن ، و اگر دعايم را نپذيرفته و خطايم را نيامرزيدهاى و عقوبتم را مىخواهى هر چه زودتر آتشى بفرست كه مرا بسوزاند يا مجازاتى در دنيا كه هلاكم گرداند و از رسوايى روز قيامتم برهاند . پس خداى تبارك و تعالى بر پيامبر خود ( ص ) فرو فرستاد : / 515 «
وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً
- و آن كسان كه چون مرتكب كارى زشت شوند » . « 66 » يعنى زنا كنند «
أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ
- يا به خود ستمى كنند » « 67 » يعنى ارتكاب گناهى بزرگتر از زنا كه شكافتن گور و كفن دزدى است «
ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ
- خدا را ياد مىكنند و براى گناهان خويش آمرزش مىخواهند » « 68 » مىگويد : از خدا ترسيدند و به توبه شتافتند «
وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ
- و كيست جز خدا كه گناهان را بيامرزد » ، « 69 » خداى عزّ و جلّ مىگويد : اى محمّد ! بندهء من به توبه نزدت آمد و تو او را راندى ، به كجا برود و آهنگ كدام كس كند ، و از كه بخواهد كه گناه او را بيامرزد ، غير از من ؟ سپس خداى عزّ و جلّ گفت : «
وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
- و چون به زشتى گناه آگاهند در آنچه مىكردند پاى نفشرند » « 70 » مىگويد : بر زنا و شكافتن گورها و كفن دزدى نپايند و بدان ادامه ندهند «
أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ
- پاداش اينان آمرزش پروردگارشان است و نيز
هامش
( 66 ، 67 ، 68 ، 69 ، 70 ) - آل عمران / 135 .