مسلمانان باشم . » در سرسپردگى به خدا بر همهء ايشان پيشى گيرم ، بدون توجّه به ديگران ، چنان كه جادوگران پس از آن كه ايمان آوردند گفتند : «
لا ضَيْرَ إِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ * إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنا رَبُّنا خَطايانا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ
- باكى نيست ، ما نزد پروردگارمان باز مىگرديم * ما اميد مىداريم كه پروردگارمان خطاهاى ما را ببخشد كه ما نخستين كسانى هستيم كه ايمان آورديم » . « 25 » با وجود آن كه در عمل آنها نخستين مؤمنان نبودند ، و تنها خاندانى از قوم موسى از بيم فرعون و اطرافيانش به دو ايمان آوردند ، امّا همين گروه راه را براى ديگران گشودند كه ايمان بياورند .
[ 13 ] «
قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
- بگو اگر پروردگارم را نافرمانى كنم از عذاب آن روز بزرگ مىترسم . » اين نهايت اوج هشدار و بيم دادن است كه پيامبر خدا از عذابى بزرگ بيم دارد ، چه رسد به ما ! / 452 [ 14 - 15 ] «
قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِينِي * فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ
- بگو خدا را مىپرستم و براى او در دين خود اخلاص مىورزم * شما بپرستيد هر چيز ديگرى را كه بخواهيد جز او . » امّا من خدا را در دين خود به اخلاص مىپرستم و تنها او را بندگى مىكنم ، اما شما هر چه را مىخواهيد بپرستيد .
بدين سان پيامبر به فرمان خدا با آن جاهلان كه خواستهاى خود را خداى خويش گرفتند و آنچه را مىخواستند پرستيدند ، مقابله و مبارزه مىكند . و اين خلاصهء اخلاص و گزيدهء توحيد است ، و هنگامى كه انسان بدين والاترين درجهء اخلاص برسد از هيچ كس نمىهراسد و به هيچ چيز سر نمىسپارد زيرا اين اخلاص :
هامش
( 25 ) - الشعراء / 50 - 51 .