تلاوت كرد » . « 24 » [ 11 ] با وجود آن كه هجرت در صورتى كه مورد فشارها قرار گيريم و در دين خود با فتنهاى مواجه شويم ، تا امروز هم چنان حكمش استوار و برقرار است ، ولى در پارهاى اوقات ستيزه و مبارزه لازم مىآيد .
بدين سان خدا به پيامبر خود فرمان مىدهد كه اخلاص خود را به پروردگار خويش ، و مردود شمردن همتايان برساخته را آشكارا به تمام مردم اعلان كند ، و اين به معنى تمرّد و ستيزه بر ضد سلطههاى ستمگر و فرمانروايان شادخوار و رهبرى جاهلان است .
/ 451 «
قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ
- بگو : من مأمور شدهام كه خدا را بپرستم . » و اين فرمان خداست ، پس هيچ قداست و شرعيّت و احترامى براى اين سلطههاى فاسد وجود ندارد ، زيرا خدا بدان فرمان نداده ، بلكه رد كردن آنها را فرموده ، آن جا كه به پيامبر خود گويد :
«
مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ
- و براى او ( و تنها او ) در دين اخلاص ورزم . » تنها و تنها به دو تسليم باشم ، و فقط به راه و روشها و قوانين او گردن نهم ، و تا وقتى فرمان خدا چنين است به يقين مؤمن به خدا هر آزارى را در راه تطبيق و اجراى اين فرمان الهى تحمّل مىكند ، و خدا او را بر اين كار يارى مىدهد ، و مؤمن نمىتواند بدون آن كه در معرض خشم و عذاب خدا قرار گيرد ، از اين فرمان درگذرد .
[ 12 ] و تا وقتى كه فرمان از جانب خداست شرعيّت و قانونمندى خود را از مردم نمىگيرد ، پس خواه ديگران ايمان بياورند يا كفر ورزند ، در تمرّد من بر ضدّ همتايان برساخته با من موافقت يا مخالفت كنند ، به هر حال من به راه خود ادامه دهم .
«
وَ أُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ
- و مرا مأمور فرمودهاند كه نخستين
هامش
( 24 ) - نور الثقلين ، ج 4 ، ص 481 .