تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 403

مساهمون:

ص٤٠٣
آسمانها و زمين و هر چه ميان آن دو هست ، از آن آنهاست ؟ پس با نردبانهايى خود را به آسمان كشند * آن جا لشكرى است ناچيز چند گروه شكست خوردهء به هزيمت رفته » . « 81 » سوّم : الحاق لعنت به او تا روز قيامت از جانب خداى سبحان ، و لعنت تعبيرى از ناخرسندى نسبت به شخص لعنت شده و كردار اوست . اين لعنت در درجه نخست به معنى شرعى نبودن كارهاى ابليس و پيروان اوست هر چند كه موقتا بنا بر طبع حجمهايى بزرگ و غول‌آسا داشته باشد ، و در درجهء دوم : پيگرد شيطان و پيروان او به عذاب و خوارى ، و باطل كردن كار . / 412 «
وَ إِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلى يَوْمِ الدِّينِ
- و تا روز قيامت لعنت من بر توست . » در روز قيامت حكم تنها براى ارزشهاست ، و در آن روز تمام سلطه‌ها و حكمرواييهاى ديگر به ارادهء خدا پايان مىيابد ، و آن جا حكم به عذاب ابليس مىشود و لعنت بر او با وسيعترين معانى خود جلوه مىنمايد . [ 79 ] وقتى اعمال ( و عبادات پيشين ) ابليس باطل گشت و لعنتها او را فرو گرفت ، درخواستى به خدا عرضه داشت . «
قالَ رَبِّ
- گفت : اى پروردگار من . » حال كه آخرت را باخته‌ام و اعمال گذشته‌ام باطل شده است ، «
فَأَنْظِرْنِي إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ
- مرا تا روزى كه ( مردم ) از نو زنده شوند مهلت ده . » شايد وى در برابر اعمال و عبادتهاى خود كه انجام داده بود از خدا درخواست كرد كه عمرش را طولانى كند و تا روز قيامت به دو مهلت دهد . [ 80 - 81 ] پس خدا درخواست او را اجابت كرد امّا موعدى معين برايش معلوم نساخت .
هامش
( 81 ) - همين سورهء ( ص ) / 10 - 11 .