- سبحانه و تعالى - درگرفت در پيرامون حكمت آفرينش انسان بود كه در زمين فساد مىكند و خونها را مىريزد ، ولى پروردگار ما آن روز به آنان گفت : «
إِنِّي أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ
- من آن دانم كه شما نمىدانيد » . « 69 » و از دانش خدا آن بود كه پيامبران را مبعوث مىكند ، و گروهى از مردم به ايشان ايمان مىآورند ، و در پرستش پروردگار خود پاكدلى مىورزند ، بر رغم توفانهاى شهوت و عوامل بازدارندهء خويشتن بزرگى و بىخبرى ، و فشارهاى سركشان و طاغوتان ، كه اين همه اين گروه را همان برگزيدگان مردم قرار مىدهد كه خدا به وجود ايشان بر فرشتگان مقرّب خود مباهات كرد و باليد .
در نصّهاى اسلامى چنين مىخوانيم : موضوعى كه نزد ساكنان عالم بالا در آن مناقشه مىشد كردارهاى نيكى بود كه مخلصان بشر بدان مبادرت مىكنند . از ابن عباس از پيامبر ( ص ) نقل است كه گفت : « پروردگارم مرا گفت : آيا مىدانى در عالم بالا دربارهء چه چيزى مناقشه مىكنند ؟ گفتم : نه ، گفت : در كفّارهها و درجهها گفت و گو كردند ، امّا كفّارهها ، به تمامى رساندن وضو به اندامهاست ، و گام نهادن به نمازهاى جماعت ، و منتظر نمازى از پس نماز پيشين ماندن ، امّا درجات عبارت است از سلام آشكار دادن و خورانيدن طعام و نماز شب در حالى كه مردم در خوابند » . « 70 » / 399 روايتى دوم از پيامبر ( ص ) مىافزايد : « و ولايت من ولايت اهل بيت من تا مرگ » . « 71 » چون در سياق اين آيات بينديشيم بيگمان درمىيابيم كه بزرگترين هدفهاى آفرينش بشر همان يكتاپرستى و توحيد خداست ، و توحيد بنده نسبت به پروردگارش تحقق نمىيابد مگر به سر سپردن به ولايت خدا و ولايت كسى كه خدا درفش ولايت را براى او بسته و به دو سپرده ، و مردود شمردن نظيران و خداوارگانى كه به
هامش
( 69 ) - البقرة / 30 .
( 70 ) - نور الثقلين ، ج 4 ، ص 470 .
( 71 ) - همان مأخذ .