سركشان و سپاهيانشان از نيروهاى سركوبگرند ، و بوقهاى گمراهى تهمتها را ضدّ شورندگان بر آنها وارد مىسازند و ايشان را بدتر از يهود و نصارى و مجوس مىشمرند ، آيا ديديد كه چگونه دست دشمنان را مىبوسند و با آنها روابط دوستانه به هم مىرسانند ، و درها را برابرشان مىگشايند ، و در مقابل زندانهاى هولناك را از مؤمنان انباشته مىكنند ؟
امّا آنان را كه در دنيا اشرار مىشمردند اكنون در آتش نمىيابند ، و مىدانند كه به يقين آنان در آن جا در بهشت به سر مىبرند .
پيروان اهل بيت رسالت از آن گروهند ، وقتى چيرگى سلطههاى ستمگرى و سركوبى و گمراهى را رد كردند ، و نيروهاى وحشت و ترور آنان را تبعيد نمود ، و زشتترين تهمتها را بر آنان بست ، ولى امامان هدايت از خاندان پيامبر ( ص ) آنان را دلدارى مىدادند كه به زودى در بهشت خواهند خراميد ، در حالى كه ( دشمنان ) / 395 در دوزخ در جستجوى ايشانند .
ميسر - كه يكى از شورندگان بر ضدّ سلطههاى ستمگر است - گويد :
بر ابى عبد اللَّه ( امام صادق ، عليه السلام ) وارد شدم . گفت : « يارانت چگونهاند ؟ » گفتم : فدايت شوم به يقين ما نزد آنها « 63 » از يهود و نصارى و مجوس و مشركان بدتريم .
( ميسر ) گويد : حضرتش كه لميده بود كاملا نشست ، سپس گفت :
« چگونه ؟ » گفتم : به خدا كه يقينا ما نزد آنها « 64 » از يهود و نصارى و مشركان بدتريم ، گفت : « نه ، به خدا دو تن از شما هم به دوزخ وارد نشوند ، نه ، به خدا ، و حتّى يك تن از شما ، شما كسانى هستيد كه خداى عزّ و جلّ در حقّتان گفته است : «
وَ قالُوا ما لَنا لا نَرى رِجالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ * أَتَّخَذْناهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصارُ * إِنَّ ذلِكَ لَحَقٌّ تَخاصُمُ أَهْلِ النَّارِ
- و گويند چرا مردانى را كه از اشرار مىشمرديم اكنون نمىبينيم * ما آنان را به مسخره
هامش
( 63 ، 64 ) - يعنى نزد عبّاسيان - م .