گويد : « آنها بر ضعيفان شيعهء ما از لشكر يزيد عليه اللعنه بر حسين بن على ( ع ) و ياران او ، زيانبخشترند ، و اموال و ارواح آنان را مىربايند » . « 30 » / 348 آن گاه پروردگار ما آنان را كه به سبب هواهاى خود از حق و راه راست دور مىشوند تهديد مىكند و گويد :
«
إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ بِما نَسُوا يَوْمَ الْحِسابِ
- آنان كه از راه خدا منحرف شوند ، بدان سبب كه روز حساب را از ياد بردهاند ، به عذابى شديد گرفتار مىشوند ، » و گفت روز حساب و نگفت روز قيامت ، زيرا كسى كه فراموش كند كه براى تمام حركات و سكناتش و بويژه هواهاى نفسش در برابر خدا حسابرسى مىشود ، تعادل و ضابطههاى خود را در زندگى از دست مىدهد و با حق مخالفت مىورزد و به جاى حساب از هواى خود پيروى مىكند .
خطاهاى انبياء
سخن پايانى : چرا در قرآن مىبينيم كه دربارهء انبياء و خطاهايشان توجّه مخصوص شده ؟ مانند اين گفتهء خداى تعالى درباره آدم ( ع ) «
وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى
- آدم پروردگارش را فرمان نبرد و راه گم كرد » « 31 » يا از يونس نبى ( ع ) :
«
سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ
- تو منزّه هستى و من از ستمكارانم » « 32 » و از داود «
فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ راكِعاً وَ أَنابَ
- پس از پروردگارش آمرزش خواست و به ركوع در افتاد و توبه كرد » ، « 33 » و از پيامبر اكرم ( ص ) : «
لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ
- تا خدا گناه تو را آنچه پيش از اين بوده و آنچه پس از اين
هامش
( 30 ) - بحار الانوار ، ج 2 ، ص 88 .
( 31 ) - طه / 121 .
( 32 ) - الانبياء / 87 .
( 33 ) - همين سورهء ص ، 24 .