پندارندهاى از آن در حجاب ، پنهان شدهاى ناپوشيده ، پس آن را كلمهاى كامل ساخت كه يك جا بر چهار بخش است ، و هيچ يك از آن بخشها پيش از ديگرى نيست ، پس از آن كلمه سه نام را به سبب نياز آفريدگان بدانها ظاهر ساخت و يكى را هم چنان در پرده پنهان داشت و آن نام نهفتهء اندوخته در اين سه نام ظاهر شده است . آن نامهاى ظاهر عبارتند از : اللَّه ، و تبارك ، و سبحان . هر يك از اين نامها را چهار ركن است و اين دوازده ركن مىشود » . « 58 » از امام امير المؤمنين - عليه السّلام - پرسيدند : تفسير سبحان اللَّه چيست ؟ گفت :
« اين بزرگداشت شكوه خداست عزّ و جلّ ، و منزه شمردن او از آنچه هر مشركى دربارهء او گويد ، چون بنده اين كلمه را بگويد هر فرشتهاى بر او درود فرستد » . « 59 » [ 181 ] همان گونه كه مؤمن را رابطهاى است با خدا و نشانهء آن تسبيحگويى و محتوايش بندگى و فرمانبردارى است ، وى را با پيامبران او نيز رابطهاى هست ولى نشانهء آن سلام است و واقعيّت آن دوستدارى و پيروى ضمن مسيرى يگانه .
/ 302 «
وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ
- سلام بر پيامبران . » وجود رابطهء سلام ميان تو و پيامبران دليل بر مسير يگانه و توافق در زندگى است ، و پيش از آن كه انسان بر پيامبران سلام فرستد واجب است كه دل خود را پاكيزه سازد تا ايمانش او را بدين مقام بزرگ بالا برد ، و كسى كه نفس و عقل و رفتار خود را پاكيزه نكرده ، و با اين همه بر راه پيامبران گام مىسپارد ، پيامبران از او بيزارند ، زيرا در آن صورت وى با انديشهء منحرف خود با فكر ايشان ، و به فرمانبردارى از طاغوت با رهبرى ايشان ، و به پيوستن به خطّهاى ضدّ رسالتهاى خدا
هامش
( 58 ) - بحار الانوار ، ج 4 ، ص 166 .
( 59 ) - همان مأخذ ، ج 93 ، ص 177 .