« در آن حال كه موسى نشسته بود ، ناگهان ابليس كه كلاه رنگارنگ بركى بر سرداشت به جانب او آمد ، چون به موسى نزديك شد آن كلاه را از سر برگرفت و در برابر موسى ايستاد و بر او سلام كرد . موسى به دو گفت : تو كيستى ؟
گفت : من ابليسم ، گفت : تو ! خدا سرايت را نزديك نكناد ، گفت : من فقط به سبب مكانتى كه تو نزد خدا دارى آمدم تا تو را سلام گويم ، موسى به دو گفت : اين كلاه چيست ؟ گفت : با آن دلهاى آدميزادگان را مىربايم . آن گاه موسى به دو گفت : به من بگو كدام گناه از گناهان آدميزاد است كه تو بدان وسيله بر او چيره مىشوى ؟ گفت : هر گاه دچار خودپرستى شود ، و كردار خود را بزرگ و افزون انگارد و گناهش در نظرش خرد و ناچيز آيد » . « 13 » «
فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ
- پس خدا هر كه را خواهد گمراه مىكند و هر كه را خواهد هدايت مىكند . » پس خدا چنين انسانى را كه كارهاى تباه خود را خوب مىانگارد و توجيه مىكند ، گمراه مىسازد ، و عقلش را از او مىگيرد ، و او را در تيرگيها بىبصيرتى رها مىكند ، و كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده باشند به سبب شكيبايى و فرمانبرداريشان هدايت مىكند .
«
فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ
- ( پس اى پيامبر ) نبايد كه جان تو به خاطر آنها دچار اندوه شود ، » / 25 وقتى آنها به تو ايمان نمىآورند و باورت ندارند .
«
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِما يَصْنَعُونَ
- زيرا خدا به كارهايى كه مىكنند آگاه است . »
/ 26
[ سوره فاطر ( 35 ) : آيات 9 تا 12 ]
وَ اللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحاباً فَسُقْناهُ إِلى بَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَحْيَيْنا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ
هامش
( 13 ) - همان مأخذ ، ص 352 .