امروز بدان رفتار مىكنند ، / 269 و در منى و در سرتاسر جهان به پيروى از او قربانى مىكنند ، و شايد از اين جهت و از لحاظ عالمگيرى است كه عظيم ناميده شده . و گفتهاند « ذبح عظيم » همان سبط شهيد ، امام حسين بن على ( ع ) است كه حضرتش را در كربلا تشنه سر از پيكر جدا كردند و فداى دين خدا و مقاومت در برابر عادات جاهلى اموى شد .
[ 108 - 109 ] كرامت و بزرگداشت ابراهيم خليل در دنيا پيش از آخرت آن است كه خدا ياد كردى نيك از او نزد بشريّت ، با اختلاف مذهبها و عقيدهها قرار داد ، و پروردگار ما اين كرامت و گراميداشت را در يك كلمه خلاصه كرده است كه : سلام بر ابراهيم .
«
وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ * سَلامٌ عَلى إِبْراهِيمَ
- و نام نيك او را در نسلهاى بعد باقى گذاشتيم * سلام بر ابراهيم . » شايسته است اشاره شود كه مستحبّ بودن شرعى در سلام بر پيامبران و صالحان اقتضا مىكند كه صلوات بر محمد و آل او ( صلوات اللَّه عليهم ) را مقدم آورند و سپس طرفى كه نام او مورد نظر است ذكر كنند . پس كسى كه مىخواهد بر عيسى صلوات فرستد گويد : على نبيّنا و آله و عليه افضل الصلاة و السّلام - بر پيامبر ما و خاندانش و بر او بهترين درود و سلام . ولى در مورد پيامبر خدا ابراهيم مستحبّ آن است نخست نام او ياد شود و سپس ثنا بر پيامبر ما و خاندانش بيايد ، پس عبارت اين گفتار چنين مىشود : على ابراهيم و نبيّنا و آله الصلاة و السّلام - بر ابراهيم و پيامبر ما و خاندانش درود و سلام .
[ 110 ] امّا اين پاداشى كه پيامبران به دست مىآورند سنّتى كه تنها مخصوص ايشان باشد نيست ، بلكه ضمن آن عدالت الهى است كه تمام بشريّت را در برگرفته ، و از آن جا كه ابراهيم نيكوكار بوده شايستهء چنين كرامت و بزرگداشتى شده است .
«
كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
- ما نيكوكاران را اين چنين پاداش مىدهيم . »