و امامان ( ع ) با قرآن حكمت آموز بدان استدلال كردهاند .
ابو بصير گويد : امام ابو عبد اللَّه ( ع ) گفت : « تقيّه جزو دين خداست ، به او گفتم : جزو دين خدا ؟ گفت : آرى به خدا ، جزو دين خداست ، و يوسف گفته است : «
أَيَّتُهَا الْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسارِقُونَ
- اى كاروانيان ، شما دزدانيد » « 43 » در حالى كه به خدا سوگند خوردند كه آنها چيزى ندزديده بودند ، و ابراهيم گفته است : « إنّى سقيم - من بيمارم » در حالى كه به خدا سوگند / 257 كه بيمار نبود » . « 44 » شايد ابراهيم ( ع ) از آن رو در آن جامعهء كشاورزى كه باور داشت ستارگان تأثيرى قطعى در زندگيش دارند ، به ستارگان نگريست تا به آنان بفهماند كه وى نيز همچون ايشان به ستارگان باور دارد ، و بدين وسيله شبههء بدخواهى و توطئه بر ضدّ بتهايشان را از خود دور سازد تا او را به جبر و زور با خود به جشن نبرند و طرح او را ناكام نگذارند .
شايد از آن رو گفته است « بيمار » كه وى بدون شكستن بتها ، قلبا بيمار بوده ، مگر نه آن كه آن بتها را آشكارا به جاى خدا مىپرستيدند ، پس چگونه وى تا وقتى كه آن بتها را درهم نشكند مىتواند به دل بيمار و اندوهگين و غمزده نبوده باشد ؟
شايد مراد امام صادق - عليه السلام - از اين كه گويد : او در دين خود بيمار بود ، همين نكته باشد ، زيرا شكّ نيست كه ابراهيم ( ع ) مخلص پاك حنيف بود و هموست كه پروردگار دربارهء او گويد : «
إِذْ جاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
- آن گاه كه با دلى رسته از ترديدى روى به پروردگار آورد » . « 45 » [ 90 ] و در عمل پيامبر خدا در وظيفهء خود كامياب شد ، زيرا آن قوم را به سخن خود مطمئن ساخت و آنان همه به عيدگاه خود رفتند .
«
فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ
- پس از او رويگردان شدند و برگشتند . »
هامش
( 43 ) - يوسف / 70 .
( 44 ) - نور الثقلين ، ج 4 ، ص 406 .
( 45 ) - همين سوره ، الصّافات / 84 .