تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 242

[ 76 ] پس از آن كه خدا نوح را با رسالت مستجاب ساخت و او را در برابر قوم كافرش با طوفان تأييد كرد كه زمين را فرا گرفت چندان كه كوه‌هاى بلند را غرقه ساخت ، نوح و كسانى را كه با او بودند نجات داد . « وَ نَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ - او و كسانش را از اندوه بزرگ رهانيديم . » [ 77 ] شايد خدا از آن رو غرق را اندوه و مصيبت بزرگ ناميده است كه براى انسان بدترين شكل مرگ است چه رسد به آن كه مقدمه‌اى براى شكنجه جاودانى در دوزخ هم باشد ! توجّه دادن قرآن بر اهل نوح ( ع ) هنگام پرداختن به داستانهاى او ، براى آن است كه خدا به وسيلهء آنان نوع بشر را از انقراض محفوظ داشت ، و مهمتر از اين ، پيامبرى و كتاب را كه هر دو ريسمان كشيده شده ميان مردم و پروردگارشان هستند در اين خاندان قرار داد . « وَ جَعَلْنا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْباقِينَ - و فرزندانش را باقى گذاشتيم . » امام باقر ( ع ) در تفسير اين آيه گفت : « حق و نبوّت و كتاب و ايمان در فرزندان اوست ، و تمام بنى آدمى كه در زمين هستند همه از فرزندان نوح نيستند ، خدا در كتاب خود گويد : « احْمِلْ فِيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَ أَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَ مَنْ آمَنَ وَ ما آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ - از هر جفت نر و ماده دو تا و نيز خاندان خود را در كشتى بنشان - مگر آن كس را كه حكم درباره‌اش از پيش صادر شده باشد - و نيز آنهايى را كه به تو ايمان آورده‌اند . و جز اندكى به او ايمان نياورده بودند » « 32 » و نيز گويد : / 250 « ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ - فرزندان مردمى كه با نوح در كشتى نشانديم » « 33 » » . « 34 » نوح سپرى شد و ياد عطرآميزش با سلام بر او در ميان نسلهاى پياپى باقى ماند .