تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 223

« إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ - مگر بندگان مخلص ( خالص شدهء ) خدا . » [ 41 ] قرآن از بخشى از روزى با ما سخن مىگويد كه خدا نصيب مخلصان مىكند و اين نه از باب منحصر بودن نعمتهاست بلكه به عنوان اشاره و ذكر نمونهء آنهاست ، و گرنه در بهشت چيزهاست كه ديده‌اى آنها را نديده و گوشى نامشان را نشنيده و هرگز به ذهن بشر خطور نكرده است . « أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ - كه آنها راست رزقى معيّن . » معلوم ، همان چيز شناخته شده‌اى است كه به شناخت معيّن و مشخّص است ، و پيداست كه روزى مخلصان در بهشت معلوم است و گاهى قطع و گاهى برقرار نمىشود ، و از آن روى معلوم و معيّن است كه پاداش كردار آنان است كه آن نيز نزد پروردگارشان معلوم مىباشد . و گفته‌اند كه معنى اين سخن آن است كه روزى مخلصان چنان كه مىخواهند و به علم خود تصّور مىكنند به طور كامل به آنان مىرسد ، و اين اراده و ميلها به خواست خدا بىدرنگ به ذهن خادمان منتقل مىشود ، و پيش از آن كه مخلصان آنها را بخواهند و مطالبه كنند ، برايشان مىآورند . پيامبر خدا ( ص ) گفت : « أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ - آنها راست رزقى معلوم » يعنى : « خادمان آن را مىدانند و پيش از آن كه اولياء خدا آن را درخواست كنند ، همان را به نزدشان مىآورند » . « 18 » [ 42 ] قرآن براى تشويق ما به اخلاص ، و برانگيختن مخلصان به پايدارى بر آن در شرح اين رزق تفصيل مىدهد : / 231 « فَواكِهُ - ميوه‌ها . » كه نيازهاى تفنّنى خود را بدان سير و برآورده مىكنند ، امّا دربارهء نيازهاى ضروريشان ، برخى از مفسّران گفته‌اند كه جسمهايشان براى بقا آفريده شده و از اين رو به خوراك نياز ضرورى ندارند ، و احتمال دارد كه فراوانى ميوه نزد ايشان آنان را