گفته است : «
وَ لَهُمْ ما يَدَّعُونَ
« 50 » در آن جا هر چيز بخواهند براى آنان فراهم است » « 51 » و در قصّهء سليمان گويد : «
قالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ
- و آن كس كه از علم كتاب بهرهاى داشت گفت : من پيش از آن كه چشم بر هم زنى ، آن را در نزد تو مىآورم . چون آن را در نزد خود ديد . . . » . « 52 » بدين سان به مجرّد آن كه اهل بهشت چيزى را بخواهند به اذن خدا آن را نزد خود مىيابند ، همچنين به مجرد / 185 آن كه خليفه ، سليمان تخت بلقيس را خواست ، آن را نزد خود يافت .
[ 83 ] در پايان اين سوره و پس از آن كه قرآن پروردگار ما را به آنچه از قدرت و علم سزاوار اوست توصيف مىكند ، ذات او را از هر نقص و ناتوانى و نيازمندى منزه مىداند و مىگويد :
«
فَسُبْحانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ
- منزه است آن خدايى كه ملكوت ( اساس هستى ) هر چيزى به دست اوست . » آيا آثار فقر و نيازمندى و ناتوانى را در هر چيز نمىبينى ؟ در واقع اين گواه بر مملوك بودن آنها براى مالك بىنياز مقتدرى نيرومند است ، و همچنين همه چيز گوياى اين حقيقت است كه پروردگار سبحان ما منزّه و مبارك و متعالى است .
وقتى قدسيّت و قدرت و حكمت پروردگارمان را دانستيم به رستاخيز ايمان مىآوريم و هر چه شناخت آدمى نسبت به پروردگار خود افزون شود ايمانش به روز قيامت افزون مىگردد .
«
وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
- و همه به سوى او بازگردانده مىشويد . »
هامش
( 50 ) - همين سوره ، آيه 57 .
( 51 ) - يعنى به محض اراده كردن چيزى ، آن را در تصرّف خود دارند - م .
( 52 ) - النّمل / 40 .