[ 57 ] و پس از لذّت همنشينى با همسران در جايگاهى آسوده ، لذّت خوراك مىآيد ، و بهترين خوراك پس از رفع نياز از غذاى ضرور براى انسان خوردن ميوه است ، زيرا بهشتيان از خوراكى محروم نيستند تا مانند بشر در دنيا احساس گرسنگى كنند و بدين سبب گاهى به رنج افتند .
«
لَهُمْ فِيها فاكِهَةٌ وَ لَهُمْ ما يَدَّعُونَ
- در آن جا هر ميوه و هر چيز ديگر كه بخواهند براى آنان فراهم است . » پس هر چه را بخواهند و بدان ميل داشته باشند در برابر خود مىيابند .
[ 58 ] و بزرگترين نعمتها همان نعمت حضور در پيشگاه پروردگار مهربان مهر گستر كريم است ، و كدامين نعمت والاتر و برتر از نشستن نزد آن دارندهء توانمند و دريافت سلام از جانب او و از سخن اوست ، افزون بر حالت آرامش و صلح و سازشى كه در آن زندگى مىكنند ، با توجه به اين كه حالت ايمنى و آرامش و صلح كردارى غالبا از نعمتهاى جسمانى است در حالى كه سلام گفتارى و كلام آرامبخش براى روح نيز نعمت است .
«
سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ
- و سلامى كه سخن پروردگار مهربان است . » [ 59 ] در اين جشن نعمتهاى گوناگون ، گنهكارانى كه از نعمتها جدا شدهاند مشاركت ندارند ، و در واقع چه محروميّتى بزرگتر از راندن آنها از خوان كريمانهاى اين چنين ؟ از چه پروردگارى مهربان و از چه سفرهاى سرشار و رنگين ؟ ! وه ، چه خسارت و زيانى بزرگ كه مىبينند ! «
وَ امْتازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ
- اى گناهكاران امروز كنارى گيريد . » در تفسير على بن ابراهيم پيرامون اين آيه آمده است :
/ 151 « چون خدا مردم را در روز قيامت گردآورد ، چندان برپاى بايستند كه غرق عرق شوند ، آن گاه ندا برآورند : پروردگارا حساب ما را برس و گرچه به آتش رويم ، گويد : آن گاه خداى عزّ و جل بادهايى بفرستد كه به ايشان بخورد و مناديى ندا دهد : «
وَ امْتازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ
- اى گناهكاران امروز كنارى