«
يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ
- اى قوم من ، از اين رسولان پيروى كنيد » ، « 15 » و حزقيل ( مؤمن آل فرعون ) كه گفت : «
أَ تَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ
- آيا مردى را كه مىگويد پروردگار من خداى يكتاست ، مىكشيد ؟ » ، « 16 » و على بن ابى طالب ، كه برترين فرد آنهاست » . « 17 » [ 21 ] اين دوستدار راستين ، حبيب نجّار در تأييد حجّتهاى رسولان مطلب را دنبال كرد و گفت :
«
اتَّبِعُوا مَنْ لا يَسْئَلُكُمْ أَجْراً
- از كسانى كه هيچ مزدى از شما نمىطلبند ، پيروى كنيد . » پس ممكن نيست كه براى طلب مزد متّهم به دروغزنى شوند ، و ضمنا ساحر و شعبدهباز ، و خواستار مناصب و مقامات و از سياست مآبان و مردم ثروتمند و خوشگذران نيز نيستند ، پس چرا دروغ بگويند ؟ و بويژه در ادّعاهايى چنين عظيم كسى دروغزنى مىكند كه مزدى - از هر / 115 گونه كه باشد - بطلبد در حالى كه سيرت و روش پيامبران چنان كه شيوهء دعوتشان گواه ايشان است نزاهت و پاكى ، تمام بوده است .
«
وَ هُمْ مُهْتَدُونَ
- و ايشان خود مردمى هدايت يافتهاند . » آرى ، برخى بر اثر نادانى يا ديوانگى ادّعاهايى دروغ مىكنند ، امّا اين شائبه از رسولان خدا به دور است ، زيرا استوارى دعوت ، و كمال خرد و نيكويى روش و رفتار و روشنى خطّ و برنامه و راست روى ايشان بر راه درست و مستقيم با وجود دشواريها ، همه و همه گواههايى بر حكمت آنان و نشانهء آن است كه خود هدايت يافتهاند . وانگهى مبادرت رسول - هر رسولى باشد - به عمل بدانچه از مكارم اخلاق و كردار نيك كه مردم را بدان مىخواند گواه بر صدق اوست .
[ 22 ] بدين سان ، راستى را كه محتوا و مضمون دعوت رسولان گواه صدق
هامش
( 15 ) - همين آيهء 20 از سورهء يس .
( 16 ) - المؤمن / 28 .
( 17 ) - رجوع كنيد به تفسير الميزان ، ج 17 ، ص 83 .