ناخن يا بيشتر باشد .
مسألهء 345 - اگر محرم قسمتى از يك ناخن خود را بگيرد بنا بر احتياط واجب ، بايد يك مدّ طعام بدهد .
مسألهء 346 - اگر محرم ناچار شد ناخن يا ناخنهاى خود را بگيرد بنابر احتياط ، كفّاره را مطابق آنچه گذشت بدهد هرچند محتمل است اگر بجاى يك مدّ طعام يك مشت طعام بدهد كافى باشد .
مسألهء 347 - اگر از روى فراموشى يا ندانستن مسأله در حال احرام ، ناخنهاى خود را بگيرد كفّاره واجب نيست .
مسألهء 348 - اگر كسى براى محرم فتوى داد كه جائز است ناخن خود را بگيرد و او بگفته او ناخن خود را گرفت بگونهاى كه خون خارج شد بنابر احتياط واجب ، فتوى دهنده بايد يك گوسفند ذبح كند . و خوب است خود او هم يك گوسفند ذبح نمايد .
[ بيست و هفتم : برداشتن و حمل سلاح ]
بيست و هفتم از محرّمات احرام : حمل سلاح است .
مسألهء 349 - محرم جائز نيست سلاحهاى جنگى مانند شمشير و نيزه و تفنگ و كلت و امثال اينها را بدوش گيرد يا با خود حمل كند ، بلكه بنابر احتياط از داشتن سلاح با خود بطور كلى اجتناب نمايد ، مگر اينكه آن را در جائى پيچيده و مخفى نمايد .
ولى حمل وسائل دفاعى از قبيل زره و كلاه خود و سپر اشكال ندارد .
مسألهء 350 - جائز است محرم در حال ضرورت و ترس از دشمن يا دزد ، سلاح با خود حمل نمايد .
مسألهء 351 - اگر محرم بدون ضرورت با خود ، سلاح حمل نمود بنابر احتياط ، كفّاره آن ذبح يك گوسفند است .
[ بيست و هشتم : جنگ كردن و كشتى گرفتن ]
گفته شده كه بيست و هشتم از محرّمات احرام بنابر