همان 4 / 571 از ابان بن تغلب : « همراه امام صادق ( عليه السلام ) بودم ، ايشان بر پشت كوفه گذشتند و فرود آمده دو ركعت نماز به جا آوردند . اندكى جلو رفتند و دو ركعت ديگر گزاردند . باز هم قدرى جلو رفتند و دو ركعت خواندند ، سپس فرمودند : اينجا قبر اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) است ، عرض كردم : فدايت شوم ، آن دو جاى ديگر كه نماز به جا آورديد چه ؟ فرمودند : محل سر امامحسين ( عليه السلام ) و منزل قائم . »
تهذيب الاحكام 6 / 34 از مبارك خباز نقل ميكند : « امام صادق ( عليه السلام ) هنگامى كه در حيره بودند به من فرمودند : استر و الاغ را زين كنيد ، پس ايشان خود سوار شدند ، من نيز سوار شدم ، ايشان وارد گودى شدند ، فرود آمدند و دو ركعت نماز گزاردند ، اندكى جلوتر رفته دو ركعت ديگر خواندند ، قدرى پيشتر رفتند و دو ركعت ديگر به جا آوردند ، آنگاه سوار شده بازگشتند ، از ايشان دربارهى اين سه دو ركعت سؤال كردم و فرمودند : دو ركعت نخست در موضع قبر اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) بود ، دو ركعت دوم موضع سر حسين ( عليه السلام ) و دو ركعت سوم
محلّ منبر قائم ( عليه السلام ) . »
دلائل الامامة / 244 از فرات بن احنف نقل ميكند : « با امام صادق ( عليه السلام ) بودم و ميخواستيم به زيارت قبر حضرت امير ( عليه السلام ) برويم . به ثويه كه رسيديم ايشان فرود آمدند و دو ركعت نماز گزاردند ، عرض كردم : آقاى من ! اين چه نمازى بود ؟ فرمودند : اينجا محلّ منبر قائم است ، دوست داشتم خدا را در اين موضع شكر گويم .
سپس رفتند و من هم با ايشان رفتم تا به ستونى كه بر راه است رسيدند و فرود آمده دو ركعت نماز خواندند ، باز پرسيدم : اين نماز چه بود ؟ فرمودند : گروهى كه سر امامحسين ( عليه السلام ) را با خود در صندوقى داشتند اينجا فرود آمدند ، پس خداوند عزيز و جليل پرندهاى را فرستاد و آن صندوق را با آنچه در آن بود برداشت . شتربانى از كنار آنها گذشت و آنان سر او را جدا كردند و در صندوق گذاشتند و با خود بردند ، لذا اينجا فرود آمدم و نماز به جا آوردم .
در ادامه رفتيم تا به محلّى رسيديم . ايشان براى بار سوم فرود آمدند و دو ركعت نماز خواندند ، و فرمودند : اينجا قبر اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) است . بدان ! روزها به پايان نخواهد رسيد تا آنكه خداوند مردى را كه خود را براى كشتن آزموده ، بفرستد و بر آن قلعهاى كه هفتاد ايوان
فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 656
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٦٥٦