رجعت مؤمنانى كه شايستگى نصرت امام عصر ( عليه السلام ) را دارند
تفسير عياشى 2 / 276 از امام صادق ( عليه السلام ) نقل ميكند : « هركه سورهى بنياسرائيل را در هر شب جمعه قرائت كند ، نميميرد تا آنكه قائم را درك كند و از ياران او باشد . » ( 1 ) مختصر البصائر / 32 از ابو حمزهى ثمالى از امام باقر ( عليه السلام ) : « اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) فرمودند : عجبا ! و چگونه تعجّب نكنم از مردگانى كه خدا آنها را زنده ميگرداند ، و گروه گروه اجابت ميكنند و ميگويند : لبيك لبيك اى كسى كه به سوى خدا دعوت ميكني . آنان در كوچههاى كوفهاند و شمشيرهايشان را آخته بر شانههايشان گذاردهاند و با آن سرهاى كافران ، جبّاران و پيروانشان - از جبّاران اولين و آخرين - را ميزنند تا خداوند عزوجل وعدهاى را كه به آنها داده عملى سازد : وَعَدَ اللهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الأرض كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لايُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً ، ( 2 ) خدا به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند ، وعده داده است كه حتماً آنان را در زمين جانشين [ خود ] قرار دهد همان گونه كه كسانى را كه پيش از آنان بودند جانشين [ خود ] قرار داد ، و آن دينى را كه برايشان پسنديده است به سودشان مستقر كند ، و بيمشان را به ايمنى مبدّل گرداند ، [ تا ] مرا عبادت كنند و چيزى را با من شريك نگردانند ؛ يعنى مرا در ايمنى بپرستند و از احدى از بندگانم نهراسند و هيچ تقيه نكنند . همانا من كرّت ( 3 ) پس از كرّت و رجعت بعد از رجعت دارم ، من صاحب رجعتها و بازگشتهايم ، من كسى هستم كه حملات ، انتقامها و دولتهاى شگفت دارد ، من پناهگاهى آهنينم ، من بندهى خدا و برادر رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) هستم . » حسين بن سعيد در الزهد / 81 نقل ميكند : « عمار بن مروان گويد : از امام صادق ( عليه السلام ) شنيدم كه فرمودند : به خدا قسم [ اعمال ، ] تنها از شما پذيرفته ميشود و خداوند تنها از شماست كه