يسير بنصر الله من بيت ربه * على سؤدد منه وأمر مسبَّب
يسير إلى أعدائه بلوائه * فيقتلهم قتلا كحرَّانَ مغضب
فلما روي أنّ ابن خولةَ غائبٌ * صرفنا إليه قولنا لم نكذّب
وقلنا هو المهدي والقائم الذي * يعيش به من عدله كل مُجدِب
فإن قلت لا فالحق قولك والذي * أمرت فحتمٌ غير ما متعصب
وأشهد ربى أن قولك حجة * على الناس طُرّاً من مطيع ومذنب
بأن ولى الأمر والقائمَ الذي * تطلُّع نفسى نحوه بتطرّب
له غيبةٌ لابد من أن يغيبها * فصلّى عليه الله من متغيب
فيمكث حيناً ثم يظهر حينه * فيملك من في شرقها والمغرِّب
بذاك أدين الله سرّاً وجهرةً * ولستُ وإن عوتبتُ فيه بمعتّب
اى كسى كه سوار بر شترى تندرو و تنومند كه با آن هر بيابانى در نورديده ميشود ،
رهسپار مدينهاي
اگر خداوند تو را هدايت كرد و جعفر را ديدي ، به آن ولى خدا و فرزند امام پاك و مطهّر بگو :
بدان اى امين خدا و پسر امين او ! كه من به درگاه خداوند رحمان توبه ميكنم ، و آنگاه بازگرد
از آن عقيدهاى كه بر آن پافشارى داشتم و آشكارا با مخالفان آن ستيزه ميكردم ، به سوى شما باز ميگردم
باورى كه من دربارهى پسر خوله [ محمد بن حنفيه ] داشتم و بر آن اصرار ميورزيدم ، به خاطر عناد با خاندان پيامبر پاك نبود
و ليكن [ بدان جهت بود كه ] از وصى پيامبر روايت كردهايم و او در آنچه گفته دروغ
نگفته است
او گفته كه ولى امر مفقود و مستور ميشود ، به مانند كسى كه هراسان و منتظر است
پس اموال او را قسمت ميكنند ، چنان كه گويا در ميان خروارها خاك دفن شده است
او مدت زمانى درنگ ميكند و آنگاه مانند ستارهى جدى كه از پشت افق آشكار ميشود ، ظهور ميكند