در مقابل خود ، تحقق مىيابد . 3 به تصريح برخى ، ستره به انسانى كه پشت به نمازگزار كرده نيز محقق مىشود . 4
مستحب است طول ستره به اندازهء ذراع باشد . 5
هرگاه ستره يافت نشود ، بر نماز گزار مستحب است پيش روى خود بر زمين خطى بكشد و محاذى آن نماز بگزارد ؛ زيرا مقصود از ستره ، قرار دادن حريم براى نماز است تا ديگرى مزاحم او نشود و حواس او را پريشان نكند و اين مقصود با خط كشيدن نيز حاصل مىشود . 6
مستحب است نماز گزار نزديك ستره نماز بخواند . برخى ، كمترين و بيشترين مقدار فاصله بين نماز گزار و ستره را مكان خوابيدن گوسفند و بستن اسب ذكر كردهاند .
در نماز جماعت ، سترهء امام ، سترهء مأمومان نيز به شمار مىرود و از آن كفايت مىكند . 7
در صورت عدم امكان نصب عصا به صورت عمودى ، گذاشتن آن به صورت افقى كفايت مىكند . 8
غصبى يا نجس بودن ستره مانع تحقق آن نيست ، هرچند در فرض نخست ، نماز گزار مرتكب عملى حرام شده است . 9 برخى ، مباح بودن آن را شرط تحقق سترهء شرعى دانستهاند . 10
در استحباب ستره تفاوتى ميان مكّه و غير مكّه نيست ؛ 11 ليكن برخى گفتهاند : در مكّه و حرم ( - - - ) حرم ) به ستره نياز نيست . 12
عبور افراد بين ستره و نماز گزار مكروه است و در صورت عبور ، دفع عبور كننده توسط نماز گزار با اشاره و مانند آن ، بدون زدن ، به قول برخى ، مستحب است . 13
در اينكه كراهت عبور از پيش روى نماز گزار و نيز استحباب دفع عبور كننده اختصاص به نماز گزارى دارد كه پيش روى خود ستره قرار داده است ، يا حكم ياد شده مطلقا ثابت است ؛ خواه ستره قرار داده باشد يا نه ، دو احتمال مطرح شده است . 14 برخى گفتهاند : ظاهر اين است كه مرور و مانند آن ، حكمت استحباب ستره است نه علت آن تا در صورت علم به عدم حضور يا مرور كسى ، ستره مستحب نباشد ؛ بلكه در اين صورت نيز ستره مستحب است . 15
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 388
مساهمون: موسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت ( ع )
ص٣٨٨