صاحب خيمه حق اولويت در استفاده از آن ثابت است ، مگر آنكه از آن جا كوچ كرده باشد ، كه در اين صورت حق او از بين مىرود ، هرچند خيمهاش برپا باشد .
در مقابل ، برخى ديگر آن را تحجير ندانستهاند ؛ هرچند گفتهاند : آن كه پيش از ديگران در زمين موات خيمه زده ، تا زمانى كه در آن جا است ، نسبت به ديگران حق اولويت پيدا مىكند . « 2 »
خيمه ، حرز به شمار نمىرود ؛ ازاين رو ، چنانچه كسى مالى از خيمهاى بدزدد ، انگشتان دستش قطع نمىشود ؛ مگر آنكه در خيمه انسانى باشد ، كه در اين صورت ، برخى سرقت از درون خيمه را سرقت از حرز شمرده و حدّ سرقت را ثابت دانستهاند « 3 » ( - - ) حرز ) .
پاورقی
( 2 ) جواهر الكلام 38 / 75 - 76 .
( 3 ) المبسوط 8 / 24 .