زمين از مطهّرات است كه ته كفش نجس و مانند آن با راه رفتن روى آن پاك مىشود ؛ ليكن اگر زمين با پلاستيك و مانند آن - كه عنوان زمين بر آن صادق نيست - فرش شده باشد مشمول حكم ياد شده نمىگردد « 2 » ( - - ) زمين ) .
در اينكه دو جامهء احرام لازم است منسوج و بافته باشد يا غير بافته نيز كفايت مىكند اختلاف است . بنابر قول دوم ، احرام در جامهء پلاستيكى در صورتى كه متعارف باشد و عرفا به آن جامه اطلاق شود صحيح است . « 3 »
پلك
پلك : پردهء پوشانندهء چشم .
از آن در بابهاى طهارت ، قصاص و ديات سخن رفته است .
طهارت : محلّ روى هم قرار گرفتن دو پلك ، جزء باطن بدن محسوب مىشود و شستن آن در وضو و غسل لازم نيست . « 1 »
قصاص : در جنايت بر پلك ، قصاص ( - - ) قصاص ) ثابت است . « 2 » اگر شخصى بدون آسيب رساندن به حدقهء چشم ديگرى ، بينايى آن را از بين ببرد ، تنها بينايى چشم او قصاص مىشود بدون آنكه به حدقه و پلك آسيبى برسد و چنانچه قصاص بدون آسيب ديدن حدقه و پلك ممكن نباشد ، قصاص به ديه تبديل مىشود . « 3 » در فرضى كه پلك مجنىّ عليه بر خلاف پلك جانى مژه نداشته باشد ، ثبوت قصاص مورد اشكال واقع شده است . در صورت قصاص نيز در اينكه ديه يا ارش مژهء جانى بايد پرداخت گردد يا نه ، مسئله اختلافى است . « 4 »
ديات : هر چشم داراى دو پلك ( بالا و پايين ) است و قطع چهار پلك بنابر مشهور موجب ديهء كامل است ؛ خواه چشم ، مژه و بينايى داشته باشد يا نداشته باشد . در مقدار ديهء هر پلك به تنهايى اختلاف است .
بنابر مشهور در پلك بالا يك سوم ديهء يك چشم ( - - ) چشم ) و در پلك پايين نصف ديهء يك چشم ثابت است . برخى در هر پلك ، يك چهارم ديه ، برخى ديگر در پلك بالا قائل به دو سوم و در پلك پايين قائل به يك سوم ديهء يك چشم شدهاند . ديهء پلك ، جداى از ديهء چشم است . بنابراين
هامش
( 2 ) . 45
( 3 ) . مناسك حج ( مراجع ) / 141 م 280 ؛ كلمة التقوى 3 / 282 .
1 . مستمسك العروة 2 / 132 ؛ العروة الوثقى 1 / 146
2 . جواهر الكلام 42 / 373
3 . 371 - 373
4 . 375 ؛ مبانى تكملة المنهاج 2 / 374