آستر همچون لباس رويين ، حكم مستقل دارد . « 1 » از اين رو ، براى مرد پوشيدن لباسى كه همه يا مقدارى از آستر آن از ابريشم خالص است ، حرام و نماز خواندن با آن ، باطل است . « 2 »
خونى كه روى لباس ريخته و به آستر نفوذ كرده و يا بر عكس ، هر كدام جدا محاسبه مىگردد . بنابراين ، اگر مجموع خون لباس و آستر آن كمتر از درهم ( - - ) درهم ) باشد ، نماز درست است ، و گرنه ، باطل است . « 3 » براى آب كشيدن لباس آستردار ، فشار دادن مجموع آن دو كافى است . « 4 »
آستين
آستين : قسمت پوشانندهء دست از لباس .
احكام آن به مناسبت در بابهاى طهارت ، صلات و حدود آمده است .
سجده بر آستين - اگر آستين از جنس چيزهايى باشد كه سجده بر آن صحيح است - در صورت ضرورت همچون شدّت گرما يا سرما ، جايز است . « 1 » به قول مشهور ، قرار دادن آستين براى كفن ( - - ) كفن ) كراهت دارد . « 2 » حدّ سرقت ( - - ) دزدى ) بر كسى كه از آستين لباس زير ، چيزى را بدزدد ثابت مىگردد . « 3 » البته در مورد اول و سوم ، آستين خصوصيّت ندارد ؛ زيرا در مورد نخست ، فرقى ميان آستين و ديگر قسمتهاى لباس نيست و در مورد سوم ، علّت ثبوت حدّ ، سرقت از حرز ( - - ) حرز ) است و آستين از مصاديق حرز مىباشد .
آسفالت
آسفالت : مخلوطى از قير و شن .
از آن در باب طهارت به مناسبت سخن رفته است .
پاك شدن كف پا و زير كفش نجس با راه رفتن روى آسفالت و مانند آن - به جهت مشكوك بودن صدق زمين بر آن - مورد اختلاف است . « 1 » تيمّم و سجده بر آسفالت صحيح نمىباشد . « 2 »
هامش
( 1 ) تحرير الوسيلة 1 / 124 .
( 2 ) توضيح المسائل مراجع / م 835 .
( 3 ) 857 .
( 4 ) صراط النجاة 1 / 29 .
1 وسائل الشيعة 5 / 350 ؛ جواهر الكلام 10 / 148 - 150 .
2 4 / 246 .
3 41 / 504 .
1 العروة الوثقى 1 / 125 و مستمسك العروة 2 / 67 - 68 .
2 العروة الوثقى 1 / 485 ؛ 588 و مستمسك العروة 4 / 379 و 5 / 489 .