نيست اگر غير محرم در داخل حرم هم باشد خوردن آن برايش جايز باشد . البته اگر غير محرم در داخل حرم شكار نمايد ، هم بر محرم و هم بر غير محرم خوردن از آن جايز نيست . پس تفاوت اساسى بين محرم و غير محرم در اينجا اين است كه محرم به هيچ وجه حق شكار ندارد ، چه در حرم باشد و چه در خارج آن ، و نيز نمىتواند از گوشت آن استفاده كند گرچه ديگرى آن را شكار كرده باشد امّا بر غير محرم ، فقط شكار در حرم حرام است و خوردن از گوشت حيوانى كه محرم آن را شكار كرده اشكالى ندارد گرچه احتياط بهتر است .
مسأله 255 - شكار حيوان وحشى مانند پرندگان ، صدق مىكند و امّا حيوانات اهلى مانند مرغ ، گوسفند ، گاو و شتر شكار بر آنها صدق نمىكند گرچه وحشى شده باشد ، و بنابراين محرم مىتواند اين موارد مذكور را در اختيار گرفته و نگهدارد و يا ذبح كرده ، از گوشت آن بخورد .
مسأله 256 - اگر محرم شك كند كه حيوان معيّنى ، وحشى يا اهلى است ، بنابر اظهر نمىتواند آن را شكار نمايد .
مسأله 257 - حرمت شكار فقط مخصوص حيواناتى كه معمولا گوشت آنها قابل استفاده مىباشد - مانند پرندگان و غيره - نيست بلكه غير آنها مانند حيوانات درنده و امثال آنها را نيز شامل مىشود ، البته اگر در مواردى از سوى حيوانى خطرى بر جان انسان احساس شود ، قتل آن جايز مىباشد مانند : شير و افعى و مار سياه و يا عقرب و موش و مانند آن .
مسأله 258 - حكم حرمت مخصوص حيوانات صحرايى است كه
مناسك حج (فارسى) — صفحة 98
مساهمون: الشيخ محمد إسحاق الفياض
ص٩٨