احكام سعى
مسأله 411 - اگر سعى را عمدا ترك كند و بداند كه واجب است يا نداند ، و با از دست رفتن فرصت پيش از وقوف در عرفات نتواند آن را بجاى آورد ، عمره و حج او باطل است .
مسأله 412 - اگر به خاطر فراموشى سعى را ترك كند ، هر وقت يادش آمد ، بايد انجام دهد ، هر چند بعد از فراغت از اعمال حج باشد ، و اگر نمىتواند خودش انجام دهد ، يا به زحمت و مشقت مىافتد ، نايب بگيرد .
مسأله 413 - اگر شخصى خودش نمىتواند سعى را انجام دهد ، حتى سواره و يا توسط ديگران - چنانچه گذشت - بايد نايب بگيرد .
مسأله 414 - پس از طواف و نماز ، تأخير انداختن سعى به مدت چند ساعت بدون اينكه در انجام سعى سختى و مشقتى باشد ، جايز است . اما با اختيار تأخير انداختن سعى تا فردا جايز نيست . اگر عمدا و با توجه تا فردا تأخير بيندازد ، سعى باطل است .
مسأله 415 - اگر در سعى عمدا و با توجه و به قصد اين كه جزء سعى هست زياد كند ، مانند شوط هشتم ، نهم و . . . سعى باطل است .
اما اگر شوط زيادى را به عنوان عمل جداگانه انجام دهد ، هر چند به دنبال سعى باشد ، اشكال ندارد . و اگر در سعى سهوا و يا به خاطر ندانستن مسأله زياد كند ، سعى باطل نيست .
مسأله 416 - اگر از روى خطا و اشتباه در سعى زياد كند ، سعى درست است . و آن چه زياد است - خود يك شوط كامل باشد يا بيشتر