بوده و حج بر او واجب است . همچنين اگر لوازم متعارف زندگى ، بيشتر از نياز انسان باشد و آن زيادى كفاف هزينههاى حج را مىنمايد ، واجب است اضافى را بفروشد و يا آنها را به لوازم ارزانتر تبديل نمايد و قيمت اضافى را در راه حج مصرف كند .
مسأله 23 - با سهم امام عليه السلام استطاعت حاصل نمىشود و امّا با سهم سادات ، با ملاحظه دو امر استطاعت محقق مىگردد .
اول - مقدار سهم ساداتى كه شخص قبض مىنمايد براى هزينهء حج كفايت نمايد .
دوم - مطمئن باشد اگر اين مال را در راه حج صرف كند ، پس از بازگشت در مضيقه مالى و عسر و حرج نمىافتد ؛ در مورد زكات نيز مانند سهم سادات بايد عمل نمود .
مسأله 24 - اگر مالك به اندازهء هزينهء حج از سهم سادات و يا زكات به شخصى بپردازد ، در اين صورت حق ندارد بر او شرط كند كه به حج برود .
مسأله 25 - كسى كه داراى امكانات مالى و مستطيع است ، اگر با سختى و تنگدستى و با اموال غصبى حج نمايد ، كفايت مىكند به شرط اينكه پول قربانى او غصبى نباشد ؛ مانند اينكه آن را با مال شخصى و يا با پول كلى در ذمّه خريدارى نمايد .
مسأله 26 - با مالى كه ملكيتش متزلزل است استطاعت حاصل مىشود ، بلكه حتى با اباحهء تصرف - بدون ملكيت - استطاعت تحقق مىيابد .
مسأله 27 - اگر شخصى مالى را به دست آورد كه كفاف هزينههاى
مناسك حج (فارسى) — صفحة 14
مساهمون: الشيخ محمد إسحاق الفياض
ص١٤