ماست از آنِ خدا و رسول اوست .
در اين هنگام اين آيه شريفه نازل شد :
« قُلْ لاأَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » ؛
بگو : من هيچ گونه اجر و پاداشى از شما بر اين دعوت درخواست نمىكنم جز دوست داشتن نزديكانم .
سند سوم : يعقوبى ، از مروان ، از يحيى بن كثير ، از ابوالعاليه نقل مىكند كه سعيد بن جبير درباره اين آيه شريفه كه « قُلْ لاأَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » گفت : منظور از « قربى » خويشاوندان رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله هستند .
سند چهارم : محمّد بن عماره اسدى و محمّد بن خلف ، از عبيداللَّه ، از اسرائيل از ابواسحاق نقل مىكند كه گويد : از عمرو بن شعيب درباره آيه مودّت پرسيدم .
گفت : منظور از « قربى » خويشاوندان پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله هستند . « 1 » گفتنى است كه ابن جرير طبرى در معناى اين آيه شريفه چهار ديدگاه را مطرح كرده و ديدگاه دوم را به عنوان نزول آيه شريفه درباره
هامش
( 1 ) . تفسير طبرى : 25 / 16 و 17 .