امام شافعى اين روايت را به صورت قضيهاى مسلّم گرفته و براى آن شعرى سروده كه معروف است . اين شعر در كتابهاى معتبر اهل سنّت مانند الصواعق المحرقه آمده است .
اينك اسامى برخى از آنها را در ذيل مىآوريم :
1 . سعيد بن منصور ( درگذشته 227 ه ) ؛
2 . احمد بن حنبل شيبانى ( درگذشته 241 ه ) ؛
3 . عبد بن حُميد ( درگذشته 249 ه ) ؛
4 . محمّد بن اسماعيل بخارى ( درگذشته 256 ه ) ؛
5 . مسلم بن حجّاج نيشابورى ( درگذشته 261 ه ) ؛
6 . احمد بن يحيى بلاذرى ( درگذشته 276 ه ) ؛
7 . محمّد بن عيسى ترمذى ( درگذشته 279 ه ) ؛
8 . ابوبكر بزّار ( درگذشته 292 ه ) ؛
9 . محمّد بن سليمان حضرمى ( درگذشته 297 ه ) ؛
10 . محمّد بن جرير طبرى ( درگذشته 310 ه ) ؛
11 . ابوبشر دولابى ( درگذشته 310 ه ) ؛
12 . ابوبكر ابن منذر نيشابورى ( درگذشته 318 ه ) ؛
13 . عبدالرحمان بن ابى حاتم رازى ( درگذشته 318 ه ) ؛
14 . هيثم بن كليب شاشى ( درگذشته 335 ه ) ؛
مهرورزى به اهل بيت (ع) از ديدگاه قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 23
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٢٣