حافظ محبّ الدين طبرى نيز برخى ديگر از اين روايتها را در عنوان « يادآورى برگزيدگى آنان » و « يادآورى اين كه آنان بهترين آفريدگان هستند » آورده است . « 1 » قاضى عياض در اين زمينه گويد : باب دوم : « خداوند محاسن خلقت و حسن معاشرت و تمام فضايل دينى و دنيوى را يك جا در ايشان تكميل كرده است » .
آن گاه در اين باب عبارتهاى بسيار سودمندى را به صورت طولانى آورده است . « 2 » بنابراين ، بين آيه مودّت و آيه تطهير و روايتهايى « برگزيدگى آنان » و روايتهاى « بهترين آفريده خداوند بودن » وابستگى كاملى برقرار است .
بعد از اين ، روايتهاى سقيفه و دليلهايى كه بين دو گروه انصار و مهاجر رد و بدل شد ، به روشنى بر آن دلالت مىنمايد . در اين باره بخارى اين گونه روايت مىكند :
ابوبكر مردم را مخاطبِ سخن خود قرار داد و گفت : هيچ گاه
هامش
( 1 ) . ذخائر العقبى فى مناقب ذوى القربى : 10 .
( 2 ) . الشفا بتعريف حقوق المصطفى : 46 . « الباب الثاني في تكميله تعالى له المحاسن خلقاً وخلقاً وقرانه جميع الفضائل الدينية والدنيوية فيه نسقاً » .