نوشتار پيش رو به تفسير اين آيه شريفه و بيان دلالت آن بر امامت و ولايت عامّه اهل بيت عليهم السلام پس از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله پرداخته است . در اين پژوهش فقط از كتابها و منابع اهل سنّت استفاده شده است .
اميد آن كه مورد استفاده دانش پژوهان و پژوهشگران قرار بگيرد و وسيلهاى براى راهنمايى شايستگانِ هدايت ، بوده و ذخيرهاى براى روز رستاخيز ما باشد ؛ روزى كه در آن فرزند و دارايى سودى نخواهد داشت .
اين نوشتار در چند بخش تنظيم شده است :
بخش يكم : « قربى » از ديدگاه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله ؛
بخش دوم : بررسى و تصحيح سندهاى روايات آيهء مودت ؛
بخش سوم : رد شبهههاى مخالفان ؛
بخش چهارم : نزول آيهء مودت ، روايتها و ديدگاهها ؛
بخش پنجم : دلالت آيه بر امامت و سرپرستى .
على حسينى ميلانى
مهرورزى به اهل بيت (ع) از ديدگاه قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 16
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص١٦