از آنها بيزارى جسته و راه خود را تغيير مىدهند . اين دسته از مقلدان در صورت كسب آگاهى ، به اشتباه و لغزش خود پى مىبرند و مخالفت قول و عمل خود با حق را در مىيابند .
اگر تودهء مردم به انصاف تن در دهند ، لجاجت و مخالفت را رها كنند ، به اذهان سالم و خصلت پاك خود باز گردند و تقليد از نياكان و اتّكا به سخن رؤساى دنيا طلب ، لذّت پرست و بىاعتنا به سختىهاى جهان آخرت دست بردارند ، به عدالت دست مىيابند ، به اخلاص نزديك مىشوند و بالاترين بهره از نجات و رهايى را از آنِ خود مىكنند .
اما اگر تودهء مردم ، تنها و تنها بر تقليد خود اصرار ورزند خود را به آتش دوزخ خواهند افكند و مصداق اين آيه خواهند شد كه مىفرمايد :
« إِذْ تَبَرَّأَ الَّذينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذينَ اتَّبَعُوا وَرَأَوُا الْعَذابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ اْلأَسْبابُ » ؛ « 1 »
آن هنگام پيشوايان باطل از پيروان خود بيزارى جويند ؛ و عذاب خدا را مشاهده كنند و هر گونه وسيله و اسباب از آنها قطع شود .
پاورقی
( 1 ) . سوره بقره : آيه 166 .