آمد و در سخنانى به موعظهء مردم پرداخت ، آنها را بشارت و بيم داد و هر آن چه را كه خدا مىخواست بر زبان آورد .
آن گاه فرمود : خدا را عبادت كنيد و هيچ چيز را شريك او قرار ندهيد . از كسى كه خدا براى فرمانروايى بر شما برگزيده ، اطاعت كنيد و در امر فرمانروايى با اهل آن به نزاع برنخيزيد ، گرچه كه فرمانروايان شما بردگان سياهپوست باشند . به آن چه از سنّت پيامبر خود و خلفاى راشدين و هدايت يافته ، آگاه شدهايد ، پايبند باشيد و در راه حق استقامت ورزيد .
حاكم در ذيل اين حديث مىنويسد :
سند اين حديث با رعايت همهء معيارهاى مورد نظر بخارى و مسلم ، صحيح است و من ايرادى در اين حديث نمىبينم ؛ چرا كه ضمرة بن حبيب در نقل اين حديث از عبدالرحمان بن عمرو سلمى ، راه خالد بن معدان را در پيش گرفته است .
سومين سند حاكم اين گونه است :
3 . ابوالحسن احمد بن محمّد عنبرى ، از عثمان بن سعيد دارمى و نيز ابوبكر محمّد بن مؤمل ، از فضل بن محمّد نقل كردهاند كه ابوصالح از معاوية بن صالح ؛ همچنين ابوبكر احمد بن جعفر قطيعى ، از عبداللَّه بن احمد بن حنبل ، از پدرش ، از عبدالرحمان - يعنى
سنت پيامبر يا سنت خلفاء؟ (فارسى) — صفحة 31
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٣١