2 . اسماعيل بن بشر بن منصور و اسحاق بن ابراهيم سوّاق براى ما روايت كردند كه عبدالرحمان بن مهدى ، از معاوية بن صالح ، از ضمرة بن حبيب ، از عبدالرحمان بن عمرو سلمى اين گونه نقل مىكند :
از عرباض بن ساريه شنيدم كه مىگفت :
روزى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله ما را چنان موعظهاى كرد كه اشك از چشمها سرازير و دلها هراسناك شد .
گفتيم : اى رسول خدا ! اين موعظهء كسى است كه مىخواهد وداع كند . پس چه پيمانى بر ذمّهء ما مىگذارى ؟
رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود : شما را به بهترين و روشنترين روش ، ترك مىكنم كه شبِ آن همانند روزِ آن است ، پس از من كسى از آن نمىلغزد مگر اين كه هلاك مىشود . هر كدام از شما كه زنده بماند اختلافات فراوانى را خواهد ديد . پس به آن چه از سنّت من و سنّت خلفاى راشدين و هدايت يافته ، آگاه شدهايد ، تمسّك جوييد و در اين راه استقامت ورزيد . راه اطاعت را در پيش گيريد حتى اگر حاكم شما بردهاى حبشى باشد ؛ زيرا مؤمن همانند شتر راهوار است كه هر جا بكشند ، خواهد رفت .
3 . يحيى بن حكيم ، از عبدالملك بن صباح مسمعى ، از ثور بن يزيد ، از خالد بن معدان ، از عبدالرحمان بن عمرو نقل مىكند كه
سنت پيامبر يا سنت خلفاء؟ (فارسى) — صفحة 24
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٢٤