كه غير از ضرار ، راوى ديگرى اين حديث را با سند مذكور نقل كرده باشد و اين در حالى است كه هم ضرار و هم عباعبى ، ناشناخته هستند .
ابن عساكر ، عباعبى را از تبار فراس بن حابس تميمى ، برادر اقرع بن حابس مىداند . . . .
عباعبى در باب « الجابيه » دمشق به حرفه معلّمى اشتغال داشت و در سال 425 هجرى درگذشت .
ابن حجر در پايان مىگويد : من بر اين باورم كه عباعبى ، راوى معروف و شناخته شدهاى بود ، ولى شك و ترديد درباره ضرار وجود دارد . « 1 »
نقد ديدگاه ابن حجر
با توجه به آن چه گذشت ، ابن حجر با آن كه درباره لقب عباعبى و لقب راوى وى ( عبدالوهّاب ) ترديد دارد ، اما تلاش مىكند تا عباعبى را فردى معروف و شناخته شده ، جلوه دهد . امّا بايد گفت كه ابن حجر در اين تلاش خود ، ناكام مانده است ؛ چرا كه براى اثبات شناخته بودن عباعبى ، سندى ارائه نكرده و او را مورد ستايش قرار نداده است ؛ چرا كه دانستن اين مسئله كه عباعبى در فلان منطقه به پيشه معلمى اشتغال
هامش
( 1 ) . لسان الميزان : 3 / 250