حديث ، سند صحيحى از ابوهريره وجود دارد ؛ ولى مسلم و بخارى آن را نقل نكردهاند . « 1 »
بررسى و نقد حديث
ذهبى در كتاب تلخيص المستدرك على الصحيحين اين حديث را صحيح دانسته است ؛ اما حاكم نيشابورى يك بار ديگر اين حديث را با سند ديگر از عثمان بن سعيد دارمى ، از محمد بن حرب ، از سعيد بن عبداللَّه جرجسى ، از زبيدى ، از زهرى ، از عمرو بن ابان بن عثمان ، از جابر نقل كرده و آن گاه مىگويد :
دارمى مىگويد : از يحيى بن معين شنيدم كه مىگفت : سند اين حديث از محمّد بن حرب است و مردم به نقل از او و از زبان زهرى ، احاديث مرسل را روايت مىكنند . در سند اين حديث ، نام عمرو بن ابان به چشم مىخورد ، امّا ابان بن عثمان ، پسرى به نام عمرو نداشته است . « 2 » ذهبى در اين مورد نيز با حاكم نيشابورى همعقيده است !
گفتنى است كه براى بىاعتبارى اين حديث - با چشم پوشى از اشكالات موجود در سند كه بر اساس تصريح ياقوت حموى در بخش
هامش
( 1 ) . المستدرك على الصحيحين : 3 / 75 ، كتاب معرفة الصحابه ، حديث 4439
( 2 ) . همان : 3 / 109 ، كتاب معرفة الصحابه ( فضائل عثمان بن عفّان ) حديث 4551