و ابوكريب محمد بن علاء ( عبارت از ابوكريب است ) « 1 » از ابن مبارك از عمر بن سعيد بن ابى حسين نقل مىكند كه ابن ابى مليكه مىگويد : از ابن عباس شنيدم كه مىگفت :
وقتى عمر بن خطّاب را در تابوت گذاشتند ، مردم پيرامون او جمع شده بودند و پيش از آن كه تابوت از زمين برداشته شود برايش دعا مىكردند ، فضايلش را مىگفتند و بر او درود مىفرستادند .
من نيز در ميان آنها بودم ، ناگاه مردى از پشت ، كتف مرا گرفت .
به عقب برگشتم ديدم على است .
او نيز براى عمر ، طلب رحمت كرد و خطاب به او گفت : كسى را بعد از خودت باقى نگذاردى تا من آرزوى آن را داشته باشم كه با اعمالى همانند اعمال او خدا را ملاقات كنم . به خدا سوگند ، فكر مىكنم كه خداوند تو را نزد دو هم صحبتت ( پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله « 2 » و ابوبكر ) قرار مىدهد ؛ چرا كه اين عبارات را بسيار از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله
هامش
( 1 ) . گفتنى است ابوالربيع مىگويد : براى ما روايت كردهاند ؛ ولى اين دو نفر اخيرمىگويند : به ما خبر داد
( 2 ) . به رغم اين كه در منابع اهل سنّت درود و صلوات پس از نام مباركپيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله به صورت ناقص ( ابتر ) آمده است ، ما طبق فرمايش حضرتش ، درود و صلوات را به صورت كامل آوردهايم