قرار داد ، پس هر كه او را بشناسد باايمان است ، هر كه او را انكار نمايد كافر است ، هر كه او را نشناسد گمراه است ، هر كه همراه او چيز ديگرى را قرار دهد ، همانا مشرك است و هر كه ولايت او را داشته باشد ، همانا داخل بهشت مىشود .
در اين معنا روايات بسيارى از پيامبر گرامى اسلام صلى اللَّه عليه وآله وارد شده است كه به روايت جاراللَّه زمخشرى بسنده مىنماييم ؛ همان كه رازى آن را در تفسيرش اين گونه آورده است :
صاحب كشاف از پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله اين گونه نقل كرده است كه حضرت فرمود :
من مات على حبّ آل محمّد مات شهيداً .
ألا و من مات على حبّ آل محمّد مات مغفوراً له .
ألا و من مات على حبّ آل محمّد مات تائباً .
ألا و من مات على حبّ آل محمّد مات مؤمناً مستكمل الإيمان .
ألا و من مات على حبّ آل محمّد بشّره ملك الموت بالجنّة ثمّ منكر و نكير .
ألا و من مات على حبّ آل محمّد يزفّ إلى الجنّة كما تزفّ العروس إلى بيت زوجها .
ألا و من مات على حبّ آل محمّد فتح له في قبره بابان إلى الجنّة .
ألا و من مات على حبّ آل محمّد جعل اللَّه قبره مزار ملائكة الرحمة .
اهل بيت (ع) در نهج البلاغه (فارسى) — صفحه 104
پدیدآورندگان: السيد علي الحسيني الميلاني
ص۱۰۴