تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امامت اميرالمؤمنين (ع) در سنجش خرد (فارسى) — صفحة 48

مساهمون:

ص٤٨
3 . ابن المنذر ؛ 4 . ابن ابى حاتِم ؛ 5 . بيهقى ؛ 6 . ابن عبدالبرّ ؛ 7 . محبّ طبرى ؛ 8 . متّقى هندى در كنز العمّال . « 1 » عالمان ديگرى هم‌چون عبدالرزّاق صنعانى ، بُخارى ، دارقُطْنى و ديگر پيشوايان بزرگ اهل سنّت گفته‌اند : در موارد بيشترى عمر اين جمله را به زبان جارى كرده كه از آن جمله در جريان زن ديوانه‌اى است كه مرتكب زنا شده بود و عمر امر كرد كه او را سنگسار كنند ؛ ولى على بن ابى طالب عليهما السلام از اين حكم جلوگيرى كرد . « 2 » در جاهاى ديگر نيز عمر به نادانى خود اقرار كرده كه نياز به ذكر آن موارد نيست ؛ اما براى نمونه سخن مَنّاوى را در اين زمينه مىآوريم . مَنّاوى حديث شريفى را نقل مىكند كه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله فرمود : عليّ مع القرآن والقرآن مع عليّ لن يفترقا حتّى يردا
هامش
( 1 ) . الاستيعاب : 3 / 1103 ، الرياض النضره : 2 / 161 . ( 2 ) . فيض القدير : 4 / 357 .