يا رسول شود ، يا بعد از رسول ، امام گردد .
روشن است كه اين متن صريح و آشكار يا بايد از كتاب خدا باشد و يا از سنّت قطعى رسول خدا .
اگر به عقل سليم رجوع كنيم ، ضابطهاى را با عنوان قبح تقدّم مفضول بر فاضل مىيابيم كه از اين راه نيز مىتوانيم بر امامت و ولايت بعد از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله استدلال كنيم .
بنا بر اين همان گونه كه در مباحث امامت به اثبات رسيده است بيعتِ يك يا چند نفر و راههايى مانند آن نمىتواند امامت را براى كسى كه با او بيعت شده به اثبات برساند .
ما امامت اميرالمؤمنين و ديگر امامان طاهرين عليهم السلام را پس از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله ، از طريق متن صريح و آشكار و افضليّت آنان از ديگران به اثبات رساندهايم .
در اين راستا نظريّهء ديگرى نيز وجود دارد كه گاهى در برخى كتابها و محافل علمى و فكرى مطرح مىگردد . اين نظريّه همان نظريهء شورا است كه ادّعا شده بر طبق آن مىتوان امامت را براى يك نفر از طريق شورا تثبيت كرد .
ما در اين نوشتار به موضوع شورا پرداخته و مىخواهيم بررسى كنيم كه دليل و مدرك اين نظريه از كتاب خدا و سنّت و سيره
نقش شورا در امامت (فارسى) — صفحة 14
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص١٤