تلاشهاى ناكارآمد
در اين بخش ، به گوشهاى از تلاشهاى عالمان اهل تسنّن در توجيه واقعهء تاريخى غدير مىپردازيم .
بزرگان اهل سنّت راههايى را براى توجيه اين واقعه به كار بردهاند تا مفاد اين حديث شريف با اتفاقات پس از رحلت رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله منافات نداشته باشد ؛ ولى آنها با انكار يكى از قطعىترين سنّتهاى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله خود را از مصاديق اين آيه شريفه قرار دادهاند و به دوران جاهلى باز گشتهاند . آن سان كه خداوند متعال در قرآن كريم مىفرمايد :
« وَمَا مُحمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَن يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ اللَّه شَيْئاً » ؛ « 1 »
هامش
( 1 ) . سورهء آل عمران : آيهء 144 .