در احاديث خود زياد اشتباه مىكرد . « 1 » افزون بر اين مطالب ، هيثمى نيز اين حديث را نقل كرده است .
وى گويد : احمد اين حديث را نقل كرده كه در سند آن سُفيان بن حسين آمده است ؛ در حالى كه سفيان - با توجّه به زُهْرى - از نظر نقل حديث ضعيف است و اين حديث نيز از احاديثى است كه وى از زُهْرى روايت كرده است . « 2 » از جمله روايات او روايتى است كه از حميد ، از انس نقل شده است و نَسائى و احمد بن حنبل آن را نقل كردهاند و حميد ، همان حميد بن ابى حميد الطويل است كه علماى رجالى به مدلّس بودن وى تصريح كردهاند .
همچنين تصريح كردهاند كه احاديث حميد از انس تدليس شده است . « 3 » روشن است كه اين حديث نيز از آن احاديث است . علاوه بر اين كه راوى آن - نزد احمد بن حنبل - همان سُفيان بن حسين است كه پيشتر از شخصيّت او اطّلاع يافتيم .
هامش
( 1 ) . تهذيب التهذيب : 4 / 97 و 98 .
( 2 ) . مجمع الزوائد : 5 / 331 ، كتاب خلافت ، باب خلفاى چهارگانه ، حديث 8933 .
( 3 ) . تهذيب التهذيب : 3 / 35 و 36 .