از اين رو غرض اين است كه دو گوهر نفيس و گرانبها در ميان امّت باقى بماند تا امّت پس از آن حضرت گمراه نشوند .
پس با توجّه به قراين و تناسبهاى موجود در حديث واژهء « ثَقَلين » بر « ثِقْلَين » ترجيح دارد .
بررسى واژگان ديگر
همچنان كه ملاحظه نموديد ، در نقل نخست اين گونه آمده است كه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود :
ما إنْ أَخَذْتُمْ بِهِما لَنْ تضلّوا .
و بنا بر نقل دوم آن حضرت فرمود :
ما إنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لن تضلّوا .
اين دو متن در كتابهاى ديگرى نيز غير از تِرمذى موجود است .
با توجه به تحقيقى كه انجام شده است ، عبارت « ما إنْ أَخَذْتُمْ » و يا عبارتى كه مشتمل بر واژهء « اخْذ » باشد در مدارك زير آمده است :
مسند احمد بن حنبل ، مسند ابن راهويه ، طبقات ابن سعد ، صحيح تِرمذى ، مسند ابى يَعْلى ، المعجم الكبير طبرانى ، مصابيح السنّهء بغوى ، جامع الاصول ابن اثير و مصادر ديگر . « 1 »
هامش
( 1 ) مسند احمد : 3 / 59 ، مسند ابن راهويه ، به نقل از المطالب العاليه ابن حجر عسقلانى : حديث 1873 ، الطبقات الكبرى : 2 / 194 ، صحيح تِرمذى : 6 / 124 ، حديث 3786 ، مسند ابى يعلى : 2 / 376 ، حديث 1140 ، المعجم الكبير : 3 / 62 و 63 ، حديث 2678 و 2680 ، مصابيح السنّه : 4 / 189 ، حديث 4815 ، جامع الاصول : 1 / 277 ، حديث 65 .