بلى ، كانت في أيدينا فدك من كلّ ما أظلّته السماء ، فشحّت عليها نفوس قوم وسخت عنها نفوس آخرين ، ونعم الحكم اللَّه ، و ما أصنع بفدك و غير فدك والنفس مظانّها في غدٍ جدث . . . « 1 » .
آرى ، از تمام آن چه آسمان بر آن سايه افكنده بود تنها فدك در دست ما بود . پس عدّهاى به همان نيز حرص ورزيدند و عدّهاى ديگر سخاوتمندانه از آن گذشتند . البتّه خداوند بهترين حكم كننده است . من با فدك و غير آن چه كارى دارم كه جايگاه فرداى هر كس قبر است . . . .
همچنين محمّد بن بابويه معروف به شيخ صدوق رحمه اللَّه با سند خود روايت نموده كه ابو بصير مىگويد : به امام صادق عليه السلام گفتم :
چرا امير مؤمنان على عليه السلام هنگامى كه حكومت بر مردم را در دست داشت فدك را باز پس نگرفت ؟ براى چه آن را رها كرد ؟
آن حضرت فرمود :
لأنّ الظالم والمظلوم كانا قدما على اللَّه عزّوجل وأثاب اللَّه المظلوم وعاقب الظالم ، فكره أن يسترجع شيئاً قد عاقب اللَّه
هامش
( 1 ) نهج البلاغة : 417 .